De toekomst van voertuigherstel volgens LKQ
Tijdens de LKQ Concepts Convention 2026 in Club Med Magna Marbella kwamen bijna 1.000 klanten van LKQ Belux & Frankrijk de producten van 42 leveranciers ontdekken. LKQ zette er ook zijn plannen uiteen om in Europa de toekomst van het voertuigherstel veilig te stellen.
Situatieschets
Volgens LKQ staat de Europese voertuigherstelsector op een omslagpunt. Vandaag moeten herstellers meer doen dan ooit. Ze onderhouden aan de ene kant een verouderend wagenpark, terwijl ze aan de andere kant ook de elektrificatie van de wagens moeten bijbenen. Daarbij moeten investeringen in vaardigheden en gereedschap afgewogen worden tegen de stijgende kostendruk, die hen even hard treft als de automobilisten. Tegelijk verhogen de regelgevende instanties – terecht – ook de verwachtingen op het vlak van duurzaamheid, circulariteit, milieuprestaties en brandstoftransitie.
LKQ is ervan overtuigd dat kostenefficiëntie en duurzaamheid hand in hand kunnen gaan. Met de juiste aanpak kan duurzame reparatie bedrijven toegang geven tot een volledig assortiment onderdelenopties: van nieuwe OEM-onderdelen over vertrouwde aftermarket- en huismerkonderdelen tot remanufactured en herbruikbare OE-onderdelen. Zo kan men de juiste oplossing voor elke klus bepalen op basis van kosten, kwaliteit, beschikbaarheid en milieu-impact. Samen met batterijdiagnostiek, een langere voertuiglevensduur en een efficiënter gebruik van grondstoffen zal die brede onderdelenkeuze herstellingen economisch haalbaar maken, voor zowel herstellers als klanten.
Kostenefficiëntie en duurzaamheid kunnen hand in hand gaan
De pertinente vraag van vandaag is of de aftermarket beschikt over de onderdelenaanvoer, vaardigheden, toegang tot gegevens en samenwerking om van het bovenstaande de standaardpraktijk te maken in plaats van de uitzondering. LKQ reikt hieronder alvast oplossingen aan om tot dat punt te komen. Daarbij is het van cruciaal belang om met de sector samen te werken.
Vier punten drukken op het Europese voertuigherstel
Het Europese ecosysteem van voertuigherstel ondergaat een structurele verandering. Technologie, onderhoud, duurzaamheid en kostenefficiëntie botsen. Dat leidt tot de vraag: "Kan het huidige reparatiemodel kostenefficiënte, duurzame mobiliteit op grote schaal blijven garanderen?"
Technologie: elektrificatie en complexiteit
Elektrificatie is de meest zichtbare verandering in de werkplaats, met hoogspanningssystemen en nieuwe veiligheidsprotocollen. De complexiteit beperkt zich echter niet tot EV's. Moderne voertuigen vertrouwen in toenemende mate op geïntegreerde elektronica, sensoren en softwaregebaseerde systemen, inclusief diagnose. Dit heeft impact op de hersteleconomie: in sommige gevallen kunnen relatief kleine defecten aan onderdelen uitmonden in disproportioneel hoge vervangingskosten. Zelfs routineklussen kunnen vandaag herkalibratie, software-updates of gespecialiseerde diagnose vergen. Dat zorgt weer voor langere werktijden en een grotere behoefte aan gereedschap en opleiding. Het maakt de hersteller ook afhankelijker van constructeursgegevens. Voor de onafhankelijke aftermarket is eerlijke, gestandaardiseerde toegang tot voertuiggegevens een structureel probleem geworden.
Vaardigheden: een groeiende capaciteitskloof
In heel Europa staat de arbeidsmarkt voor herstellers onder druk. In verschillende landen heeft slechts een minderheid van de technici formele kwalificaties voor werkzaamheden aan hoogspanningssystemen of EV's. Tegelijk gaan ervaren technici sneller met pensioen dan nieuwe krachten kunnen worden opgeleid. Naast het capaciteitstekort zorgen ook de complexiteit en de ruimere keuze aan herstelmogelijkheden voor uitdagingen. De rol van technici wordt zo nog belangrijker. Waar het vertrouwen in nieuwe technologie, alternatieve onderdelen en reparatiemethodes beperkt is, grijpt men vaak naar bekende leveringskanalen of volledige vervanging van onderdelen. Kostenefficiëntere en duurzamere reparatieopties blijven zo buiten beschouwing, zelfs als ze technisch realistischer zijn. Het verkleinen van de kloof vergt meer dan enkel extra opleidingen; het vereist het opbouwen van vertrouwen, het standaardiseren van processen en het verzekeren dat technici toegang krijgen tot de informatie, het gereedschap en de ondersteuning die nodig zijn om onderbouwde herstelkeuzes te maken.
Duurzaamheid: circulaire ambitie en commerciële realiteit
De duurzaamheidseisen klinken steeds luider. De Clean Industrial Deal van de EU en de voorgestelde herziening van de End-of-Life Vehicle-wetgeving (ELV) wijzen op meer aandacht voor circulariteit, hergebruik en emissiereductie. Voor de aftermarket vertaalt zich dat in meer beleidssteun voor remanufacturing en hergebruik van OE-onderdelen. Daarnaast worden ook een breder gebruik van aftermarketonderdelen en een verlengde voertuiglevensduur belangrijker. Al leidt ambitie niet automatisch tot toepassing. Duurzaamheidsdoelen moeten op één lijn liggen met kostenefficiëntie en operationeel realisme. Als de wetgeving te ver vooruitloopt, kan dat leiden tot een verminderde herstelcapaciteit of het vroegtijdig afschrijven van voertuigen. De uitdaging is om te zorgen dat circulaire ambitie het herstelecosysteem versterkt en niet destabiliseert.
Kostenefficiëntie: de economie van herstel onder druk
De herstelkosten zijn de afgelopen jaren in heel Europa gestaag gestegen. De stijgende loonkosten, energiekosten, onderdelenprijzen en complexe voertuigarchitectuur duwen de reparatiefactuur de hoogte in. Onderdelen zijn daarbij goed voor 40 à 55% van de totale reparatiekosten: een buitensporige invloed op de kostenefficiëntie. Daarnaast kan voor werkplaatsen met een krappe planning inefficiëntie (vertraging bij de onderdeleninkoop, onzekerheid over de beschikbaarheid en onvolledige onderdelenleveringen) snel zwaarder wegen dan besparingen op individuele componenten. Zo gaat het bij kostenefficiëntie evengoed om voorspelbaarheid en snelheid als om de onderdelenkosten. Automobilisten (geconfronteerd met stijgende kosten voor levensonderhoud) en verzekeringsmaatschappijen (met een heel kritische kijk op reparatiebeslissingen) verkleinen beide de marges voor economisch verantwoorde reparaties en duwen voertuigen sneller richting schroothoop.
10 prioriteiten voor kostenefficiënte, duurzame reparatie
De hierboven geïdentificeerde drukpunten zijn structurele problemen. De aanpak daarvan vergt gecoördineerde actie van herstellers, verzekeraars, distributeurs, ontmantelaars, OEM's en beleidsmakers. LKQ lijst hieronder tien prioritaire acties op.
Kostenefficiëntie en duurzaamheid behandelen als onafscheidelijke doelen
Voor zowel automobilisten als verzekeraars en werkplaatsen moet reparatie economisch haalbaar blijven. De doelstellingen van circulaire initiatieven en CO2-reductie moeten erop gericht zijn de kostendruk te verminderen en niet te verzwaren. Duurzame reparaties moeten kostenefficiëntie mogelijk maken.
Alternatieve onderdelentoevoer professionaliseren in Europa
Gerecycleerde OE-onderdelen, remanufactured onderdelen en gerepareerde onderdelen kunnen geen secundaire opties blijven. Het opschalen van alternatieve onderdelen vergt niet enkel toevoer, maar ook consistente beschikbaarheid, voorspelbare levering en naadloze integratie in de herstelprocessen.
Kwaliteit, garantie en traceerbaarheid standaardiseren
Duidelijke classificatie, herkomst op VIN-niveau en gelijkwaardige garanties zijn essentieel voor het vertrouwen van verzekeraars en carrossiers. Wanneer herbruikbare OE-onderdelen geleverd worden onder dezelfde voorwaarden als nieuwe onderdelen, zullen ze sneller gekozen worden. Het vertrouwen in alternatieve onderdelen hangt af van de mogelijkheid om minstens dezelfde betrouwbaarheid, hetzelfde serviceniveau en dezelfde verantwoordelijkheid te bieden als bij nieuwe componenten.
Toegang tot voertuig- en onderdelengegevens verbeteren
Garandeer eerlijke, gestructureerde toegang tot voertuig- en onderdelengegevens. Moderne herstellingen zijn afhankelijk van data. Toegang tot de exacte OE-nummers van alle onderdelen in een specifiek voertuig op basis van het voertuigidentificatienummer (VIN) is belangrijk, maar dat geldt ook voor batterijprotocollen, batterijmanagementgegevens en technische herstellingsinformatie. Waar die gegevens niet of onvolledig beschikbaar zijn, neemt de complexiteit toe, stijgen de kosten en daalt het vertrouwen in alternatieve herstelmogelijkheden.
EV- en batterijherstelcapaciteit opschalen
Elektrificatie is in opmars, in een ongelijk tempo maar onomkeerbaar. De werkplaats moet vaste procedures hebben voor hoogspanningsafschakeling, batterijdiagnose, hergebruik en veilige recyclage. Specialisten en samenwerkingsmodellen kunnen helpen om die capaciteitskloof te overbruggen terwijl de vraag naar (H)EV's verder rijpt.
Investeren in voortgezette technische opleiding
De vaardigheidskloof, vooral op het vlak van HEV-herstellingen, wordt een knelpunt voor zowel veiligheid als capaciteit. Opleidingsengagementen vanuit de sector, publiek-private partnerschappen en geharmoniseerde kwalificatienormen zullen essentieel zijn om de medewerkers hierop voor te bereiden.
Samenwerking aanmoedigen, geen fragmentatie
Versnippering bij voertuigberging, remanufacturing en herstelling hindert opschaling en efficiëntie. Gedeelde voorraadnetwerken, samenwerkingsmodellen en internationale samenwerking kunnen de beschikbaarheid verbeteren en dubbel werk vermijden. Zo wordt de economische logica van hergebruik versterkt.
Beleid afstemmen op de operationele realiteit
Regelgeving kan de richting aangeven, maar moet wel commercieel werkbaar blijven. Regels over hergebruik moeten in lijn liggen met de technische haalbaarheid en economische marges. Ambitie en praktijk moeten samen verdergaan.
Herstelgerichte besluitvorming ondersteunen
De drempels voor economisch totaalverlies worden steeds meer beïnvloed door de prijsstelling van onderdelen en de voertuigcomplexiteit. Het aanmoedigen van herstelgerichte evaluatiemodellen – gesteund door de beschikbaarheid van alternatieve onderdelen en batterijherstelcapaciteit – kan de voertuiglevensduur verlengen en afval verminderen.
Vertrouwen in het herstelecosysteem opbouwen
Vertrouwen vormt de basis voor beslissingen: tussen verzekeraars en werkplaatsen, tussen demontage en distributie, tussen beleidsmakers en uitvoerende bedrijven. Transparantie, het delen van gegevens en consistente normen zullen bepalen of duurzame herstellingen de algemene praktijk worden.
Samen de handen in elkaar
De bovenstaande maatregelen zijn een gedeelde verantwoordelijkheid. De uitdagingen zijn te groot om als afzonderlijk bedrijf of met één beleidsmaatregel aan te pakken. LKQ roept op tot brede samenwerking, want in de huidige uitdaging schuilt ook de kans om het Europese herstelmodel te moderniseren, zodat het weerbaarder wordt, minder impact heeft op het milieu en mobiliteit toegankelijk houdt. De toekomst van voertuigherstel zal niet bepaald worden door een enkele doorbraak, maar door een gecoördineerde aanpak van de tien bovenvermelde prioriteiten. De basis ligt er. De taak is nu om met zijn allen op te schalen.