twee ruittypes: GELAAGD EN GEHARD GLAS

In se zijn er twee ruittypes in een auto (of bij uitbreiding in een vrachtwagen of autocar) terug te vinden: gehard glas en gelaagd glas. Gehard glas, zoals bij de zij- en achterruiten, is zo ontwikkeld dat het bij een impact letterlijk in duizend stukken uiteenvalt. Bij een eventueel ongeval zullen de inzittenden zo gevrijwaard blijven van mogelijke letsels door het (rondvliegende) glas. De voorruit is een ander paar mouwen: die bestaat altijd uit gelaagd glas. Dat bestaat uit drie lagen: twee lagen glas met daartussen een transparante laag polyvinylbutyral (PVB). Die laag zorgt ervoor dat de voorruit bij een impact niet of slechts in beperkte mate verbrijzeld wordt. Die tussenlaag vangt immers grotendeels de klap op, zonder daarbij te breken. De voorruit blijft zo heel en de inzittenden blijven beschermd.

Steeds meer gelaagd

Door de opkomst van zogenaamde 'gordijnairbags' wordt men welhaast verplicht om ook die zijruiten met gelaagd glas te voorzien. Wanneer die immers in werking treden, moeten ze de inzittende optimaal kunnen beschermen. Bij gewoon glas is dat niet het geval: door het plotse opblazen van de airbag springt die zijruit quasi altijd en gaat een pak van het 'kusseneffect' verloren door die gebroken ruit. Bij gelaagd glas wordt de ruit zwaar beschadigd, maar blijft ze een geheel en blijft ze dankzij de tussenlaag op haar plaats, waardoor de airbag volledig opgeblazen kan worden en de inzittende correct kan opvangen.
Doordat ook getinte ruiten gelaagd kunnen zijn, worden deze types meer en meer gebruikt; voorlopig bestaat enkel de achterruit (in 99% van de gevallen) nog uit gehard glas.